Venetië zien en...plannen

Na enkele uren in de wagen zijn we ondertussen 600km verder beland, in Noord-Italië nabij Venetië. Een weekje bekomen zal iedereen van ons goed doen.
Er worden zelfs al wat vage plannen gesmeed...

Ik heb vanmiddag de coach in mezelf laten spreken. Na overleg met kinesist Tom Du Prez nog even de pro's en contra's tegenover elkaar gezet en besloten om het ticket richting het walhalla van onze sport ook dit keer aan me te laten passeren.
Vorig jaar was de beslissing reeds vooraf genomen en dus een stuk eenvoudiger, deze keer heb ik pas definitief beslist net voor de podiumceremonie en de slot allocation (uitreiking van de tickets voor Hawaï) van start ging.

De kans ik heel erg klein dat ik in 10 weken mijn lichaam volledig kan laten herstellen en tegelijkertijd ook een betere loopconditie kan nastreven. Ik liep de 3,5 weken voor Zürich niet meer en dat heeft zich gisteren geuit in de laatste 20 kilometer. Het is nog maar eens gebleken dat je een volledige triatlon niet zomaar eens doet 'tussen de soep en de patatten'...een lichaam dat niet voor de volle 100% kan strijden krijgt het altijd moeilijk in wedstrijden van dat allooi.

Het verstand heeft dus de bovenhand gehaald op de passie...
Langs deze weg wil ik iedereen bedanken die me gisteren (en de dagen voorheen) heeft gevolgd en me heeft gesteund met berichten via allerlei kanalen en mails.
Het is voor ons atleten heel fijn te weten dat zovelen meeleven en zich hierdoor geboeid voelen.

Reacties

Reactie toevoegen