Mijn verhaal

Aäron was gisteren nog zo vriendelijk om zijn beleving over de wedstrijd neer te pennen terwijl we de laatste dingen aan het regelen waren voor ons vertrek...zoals beloofd volgt ook mijn wedstrijdverslag!
We hebben ondertussen de normale gang van zaken in de Pokmoere teruggevonden al zit de lange, regenachtige en door wegwerkzaamheden onderbroken rit nog wel in de kleren...Bente was opnieuw heel voorbeeldig in de wagen maar zal nog wel eventjes moeten recupereren van haar triatlon, mama en Aäron loodsten ons veilig doorheen Denemarken, Duitsland en Nederland en hebben hun extra rust eveneens heel hard verdiend!

Zondag dus...Om 3u25 had ik het wekkertje gezet! Dit onchristelijk uur liet me toe om rustig te douchen, stevig maar spartaans te ontbijten en een laatste check van alle benodigdheden te doen. Ons Bente werd de nodige rust gegund door haar af te zonderen in onze slaapkamer maar alle andere bewoners waren direct paraat om al koffie drinkend plannen te smeden voor wat komen zou...

Om 5u05 dropte mama Jo me samen met Aäron, moetie en papa Dirk aan transition 1. Ruim op tijd (start om 7u) om de schade op te meten van het stormweer van de avond en nacht voordien. De rit van ons huisje naar de startplaats leverde wat hallucinante beelden op. Autostrades waren afgesloten ter hoogte van de tunnels omdat het water er meters hoog stond. We zagen auto's nog net met het dak boven het water uitsteken...wat zou dat opleveren voor de rest van dag??
Het regende nog steeds heel miezerig maar het ergste was duidelijk voorbij...de grasvelden naast de wisselzone waren herschapen in grote vijvers en het rek waar onze fietszakken aanhingen was gesneuveld. Mijn fiets overleefde het noodweer dankzij de doordachte aanpak van de dag voordien!

Nog maar weinig atleten in mijn buurt, zo heb ik het graag, en dus verliep het wedstrijdklaar maken van fiets volledig naar wens! Daarna even de nieuwe situatie van de zakkenzone en changing-tent bekeken en een lichte strethching uitgevoerd. Langzaam stroomden de atleten toe en nauwlettend hield ik mijn fiets in het oog! De wisselzone was niet echt goed georganiseerd. De ruimte tussen de fietsen was te beperkt en ik wou dus niets aan het toeval overlaten.

Uiteindelijk werd het 7u...het uur van de waarheid voor de 60-tal profatleten (75 ingeschreven)...15' voor de start van wave 3, mijn startwave!
7u05 werden de vrouwen en de atleten die voordien gemeld hadden er langer dan 15u voor nodig te hebben te water gelaten...Ik nam afscheid van bovenstaande 3 begeleiders (mama Jo was ondertussen oma Eeklo en Bente gaan ophalen) en stap de pre-startzone in!

7u14'42": kanonschot nummer 3 en weg waren we! De eerste 200m naar de eerste boei werd het traditionele gevecht gestreden voor de beste plaatsen maar na een goede 500m kwam alles al snel in orde! Ik zocht het juiste ritme, concentreerde me op mijn techniek en zwom gezwind de 1e en 2e brug onder. De supporters konden me uit het pak halen vanop de 2e brug, wisten ze me achteraf te vertellen. Ik had de indruk dat ik behoorlijk vlot zwom en ik stak steeds meer atleten van mijn startgroep (en de vorige) voorbij...na 57'25 sta ik terug aan wal! Mijn doel was om onder het uur op de fiets te zitten en daar leek ik in te slagen. De grote afstand doorheen het fietspark tot de startplaats voor het fietsen kon misschien nog roet in het eten gooien maar op 59' en wat seconden zit ik op mijn rode Specialized! Snel besliste ik om mijn zonnebril niet te gebruiken (te nat, te vochtig) en wierp die even later in Aäron zijn handen.
De eerste 20km van het traject brachten ons doorheen en uit Kopenhagen...veel draaien en keren, veel plassen en nog steeds regen...gevaarlijk, constant in de remmen en terug snelheid maken, leuk is anders.

Net buiten Kopenhagen kwam ik dan op de grote lus van 80km die 2x moest gereden worden. Het regenen hield even op! Een mooie rechte weg, op en af...maar weinig fietsers rondom mij! Na ongeveer 25km kwam ik bij een aantal atleten van mijn wave...2 Noren, een Duitser en een Portugees. Ik nam het voortouw en af en toe nam iemand over als ik me op souplesse op de hellingen manoeuvreerde. Ik voel me sterk!!
Rond de 73km kwam de 2e zwaarste helling van het parcours er aan! Ik schakelde terug en reed die op zonder me te forceren maar toch gezwind! De Portugees zwoer bij de grote versnelling en verloor wat terrein. Bovenaan de helling is het verschil natuurlijk geen 10m meer maar kon ik niet binnen de reglementaire tijd voorbij hem geraken. Een motor doemt op uit het niets en toont me heel rustig een geel (geplastificeerd) kartonnetje en vertelde dat het na de stop and go nu wel genoeg is geweest. Stop and go??? 'Sorry sir, I didn't see you before' sprak ik hem toe. Hij porde zijn chauffeur in de rug en weg was hij...even later kwam ik bij de volgende penaltybox en stapte ik gefrustreerd af. Ik kreeg een chronometer in mijn pollekes gestopt en mocht daar 4' (240 seconden!!) op kijken terwijl de Noren, den Duitser en de Portugees piepedada waren...

De penaltyzone was boven op een helling(etje) dus stormde ik naar beneden...met een verbeten trek op het gezicht zette ik de achtervolging in zonder mijn concentratie en het juiste ritme te verliezenl! Ik passeerde op 90Km Jo en de oma's...ze zagen ook mijn colère...na 100km was er de mogelijkheid om een persoonlijke bevoorrading te voorzien! Mijn begeleiders (papa Dirk en Aäron) stonden supergeconcentreerd klaar om me mijn 2e drankfles te geven (en mijn eerste te ontvangen) en me nog wat gegevens door te spelen.
Hop met die benen...het was ondertussen gestopt met regenen, de zon scheen en de wegen waren aan het opdrogen...een snellere 2e ronde zat er dus wel in! Al snel had ik de Portugees te pakken! Yes. Ik fietste hem voorbij en liet hem achter. De volledige 2e ronde werkte ik op mijn ééntje af...
Op 168Km passeerde ik Jo en de oma's terug en kon ik beginnen denken aan de marathon die er aan komt...nog even en 4u57' later (inclusief straftijd) gaf ik mijn fiets aan één van de vrijwilligers.

Heel gemotiveerd liep ik naar mijn blauwe zak met loopspullen...hij werd me toegestoken door een jonge medewerker...de tent in, zak open...damned, mijn zak niet maar nummer 455 (ik had 454)! Terug naar de zakken, de verkeerde zak nam een vrouwelijke medewerker over en de jongen van daarnet prutste zenuwachtig mijn zak van het kapstokje en verontschuldigde zich.
Schoenen en kousen aan (in omgekeerde volgorde dan), gellekes op de borst en water bij de hand! Ik vertrok op 5u59 en er stonden me 3 ronden van 14km te wachten. Na 750m kreeg ik mijn eerste polsbandje (1'tje per ronde) en concentreerde ik me op de juiste snelheid. Geen idee waar ik me op dat moment bevond in het klassement.
De ronde bestond uit 2 lussen, een deel noordwaarts van een 6.5km en een deel zuidwaarts van 7.5km telkens met passage langs 1 centraal punt waar Aäron en opa stonden met bevoorrading. De bedoeling was om 3x 14km/u te lopen (1 uur per ronde) en zo onder de 3u terecht te komen door er hier of daar wat tijd af te peuzelen. De eerste ronde zat ik al 2' voor op schema en voelde ik me nog heel goed...ik hield dezelfde tred aan maar wist dat het me zuur zou kunnen opbreken. De bevoorrading door Aäron verliepen allen naar wens...gellekes op aanvraag, flesjes water (drinken makkelijk als de vervelende bekers die de organisatie voorziet), motiverende woorden...al wat je maar wil! Als atleet is zo een equipe echt zalig (en nodig)...de oma's, Jo en mijn lieve dochter schreeuwden me vooruit vanop een andere plaats op het parcours...dubbel genieten dus!
Ik werd constant op de hoogte gehouden...ik liep van 6 naar 5 naar 4 naar 3...terug naar 4...terug naar 3...terug naar 4. Haasje over met de Duitser uit het fietsgroepje van daarnet. Van de Noren was geen spoor meer, de eerste en tweede van mijn age-group heb ik nooit van dichtbij gezien.
Bij aanvang van de laatste ronde had ik nog steeds uitzicht op een marathon onder de 3u en een tijd onder de 9u (inclusief straftijd)...het 1e deel moest ik een klein beetje gas terug nemen maar niet dramatisch...het 2e deel was het dan erop of eronder...ik zag de Duitser vertragen, zelfs stappen op de verschillende bruggen die er lagen in het 2e deel...ik zag mijn kans schoon en liep van hem weg bergop...en dat werd mijn dood!! Ik voelde de snelheid zakken. Aiai! Op de koop toe kwam de Duitser over me heen gelopen aan het bord van de 40km...weg 3e plaats, weg tijd onder de 9u.

De vele kasseien op het loopparcours deden mijn voeten geen deugd en ik was blij dat ik de finishlijn kon overschrijden!! Ik werd dus 4e in mijn age-group (30-34) en 20e in het totaalklassement (2000 deelnemers). Op papier staat het niet maar met de straftijd in mindering ben ik toch onder de 9u gedoken en dat is wat ik graag wil onthouden...

Ik wil hierbij nog eens mijn oprechte dank betuigen aan Jo die alweer alles regelde voor Jan en alleman tijdens mijn dag, Aäron die ik zag genieten de voorbije week en die zich volledig ten dienste van mij opstelde (dat is onbetaalbaar!!). Ik ben blij dat ik hem vrijdag ook een klein beetje heb kunnen dienen tijdens zijn wedstrijd...
Daarnaast natuurlijk een dikke merci aan mijn ouders en schoonmama voor de steun ter plaatse en de leuke (begrijpende) compagnie! Het is absoluut niet gemakkelijk om met een 'atleet' samen te leven de dagen voor 'de' wedstrijd van het seizoen!
En niet te vergeten...de steunberichten en leuke reacties vanuit België!! Velen hielden ons op de hoogte van het wedstrijdverloop en zo konden mijn entourage en ikzelf zich een beeld vormen van de situatie...BEDANKT!!

Foto's volgen later...

Reacties

PROFICIAT met alweer je geslaagde opdracht, tot volgende maand eens in het zwembad en vooral GENIET maar van je verdiende rust...

Reactie toevoegen