Ironman 70.3 World Championship, Chattanooga, USA: An Adventure for your soul

In de Ironman 70.3 (halve triathlon) Luxemburg in juni heb ik een slot kunnen bemachtigen, met een 4e plaats in de age group 35-39, voor het wereldkampioenschap Ironman 70.3 in het Amerikaanse Chattanooga.
Het was geen doel voor 2017, maar als je zo’n kans krijgt dan moet je ze grijpen. Veel gelegenheden om ooit aan een WK mee te doen zullen zich niet vaak voordoen.
Na de Ironman in Frankfurt en de vakantie in juli was er niet zoveel tijd meer voor een specifieke voorbereiding. In augustus, ongeveer een maand voor het WK heb ik nog een halve triathlon in Leiderdorp kunnen meedoen. Met een 6e plaats wist ik dat de conditie nog goed zat en het was ook een mentale opsteker na Frankfurt.
Voor mij was het ook de eerste keer dat ik op een ander continent aan een triathlon zou deelnemen. Er komt heel wat bij kijken: organisatie van de reis, opvang kinderen (begin schooljaar), fietstransport,...
Chattanooga is blijkbaar heel gekend in het triathlonwereldje. In mei organiseren ze jarenlang al een 70.3 Ironman en eind september een Ironman. Dit was onmiddellijk zichtbaar bij aankomst op de luchthaven en in de stad zelf waar de race alom aanwezig was. Chattanooga is net niet groot genoeg om het niet te vergeten.
Voor het WK hadden ze een volledig nieuw parcours uitgetekend. Om het WK waardig te maken, verliep het zwemmen grotendeels tegenstroom in de Tennessee River; het fietsparcours had 1000 hoogtemeters voor 90km en begon met een 6 km lange klim via Lookout Mountain (mooi uitzicht!); het loopparcours was constant op en neer met zo’n 250 hoogtemeters te overbruggen. Een prachtig maar uitdagend parcours!
Het was ook de eerste keer dat de vrouwen en mannen apart moesten strijden op 2 verschillende dagen. Gezien het aantal deelnemers 4500 (!), 1700 vrouwen en 2800 mannen, was dit een verstandige beslissing. Dit was ook een uitstekende gelegenheid om de toppers bij de vrouwen eens aan het werk te zien en zelf wat atleten aan te moedigen. Daniella Ryf wat een fenomeen!
Race day
Terwijl de teammakkers op de Brico-cross volop centen aan het inzamelen waren voor het Kinderkankerfonds werd op hetzelfde moment het startschot gegeven voor de men’s race.
Om 7h30, na het Amerikaanse volkslied, sprongen de PRO’s met o.a. Kienle, Gomez, Don en de Belgische topper Pieter Heemeryck in de Tennessee river. Daarna was het aan de age groupers. Ook in deze race een rolling start en nog eens een wave-indeling volgens age group. Een zeer goede methode om iedereen vlot te laten zwemmen en later gespreid te laten fietsen. De tegenstroom was onmiddellijk voelbaar. Ondanks de tegenstroom had ik een goed gevoel maar de tijd (31min) laat duidelijk weergeven dat er wat stroom zat.
Het fietsen begon met een korte vlakke aanloop naar Lookout Mountain. De beklimming zelf was lang en redelijk steil om met een TT fiets af te leggen. Na die beklimming was het constant op en neer in een prachtige, groene omgeving. De afdaling was mooi overzichtelijk en als je het verkend had, kon je wat snelheid maken. Het tweede gedeelte was hoofdzakelijk vlak en was er gevaar voor drafting. In de laatste 10km met een paar atleten toch nog wat geprobeerd om weg te rijden wat gelukt is. Hierdoor kon ik relatief rustig wisselen.
Bij het ingaan van de eerste loopronde was het even schrikken toen Javier Gomez al bezig was met zijn laatste meters; maar te begrijpen als je een halve marathon loopt in 1h10 (!). Ik ben rustig gestart en de eerste hellingen niet te snel opgelopen. Het begon ook warmer te worden (niet mijne vriend) maar door de vele aidstations kon je goed afkoelen. In de tweede ronde kon ik mijn tempo behouden en misschien zelfs wat versnellen. Ik ben uiteindelijk nog wat opgeschoven in de ranking naar de 39e plaats in mijn age group.
Resultaat: 39e/453 (AGR 35-39) en 249e/2815 (overall men)
Eindtijd 4h36’12” Zwem (1.9km): 31’15” – Fiets (90km): 2h30’02” – Lopen (21.2km): 1h28’21”
Zeer tevreden met mijn resultaat! Het was een fantastische ervaring met een wedstrijd op een heel mooi maar lastig parcours. Ook heel wat roepende en soms wat crazy US supporters langs het parcours!
Een unieke belevenis die ik heb mogen meemaken samen met mijn trouwste supporter en vrouwlief Sas.
Speciale dank aan mijn ouders die de kinderen hebben opgevangen tijdens onze reis.
Ook bedank ik graag Roald en Dominic die via de oprichting van Endurance Team AdApp dit jaar heel wat teweeg gebracht hebben voor het team zowel op sociaal en sportief vlak. Fixovelo & CrescenDo voor het altijd paraat staan. Familie en vrienden voor de vele steun.

Wim

Reacties

Reactie toevoegen