½ Challenge Geraardsbergen - Jurrie Van Waeyenberghe

Om in te kaderen!

Na wat wikken en wegen was mijn keuze gemaakt en had ik beslist deel te nemen aan de Challenge te Geraardsbergen. Aangezien dit alles in teken stond ter voorbereiding van de Ironman in Hamburg, wou ik de dagen voordien hetzelfde nabootsen qua “rust” en voeding zoals ik wil doen in Hamburg. Tegen dat het weekend voor de deur stond, voelde ik me na lange tijd nog eens fris en ik moet eerlijk zijn, dat was al een tijdje geleden! Dit kwam vooral door de opeenvolging van trainingen die ik voorgeschoteld kreeg van Dominic. Met de frisheid kwamen ook de kriebels in de buik opdagen, wat eigenlijk wel niet slecht is voor mezelf, dat betekent dat ik er zin in heb!
Vrijdagavond ging ik me gaan registreren en ik wist dat het fietsen niet van de poes ging zijn, maar toen ik me te voet begaf naar de registratie werd het al snel duidelijk dat het lopen op zijn minst even zwaar ging worden! Wat wel in mijn voordeel was.
Zondagmorgen vertrok ik dan richting Geraardsbergen met toch enige twijfels, wat eigenlijk niet nodig was, want de trainingen en het gevoel spraken voor zich! Maar dit was mijn eerste wedstrijd van het seizoen en zocht nog bevestiging.
Ik begaf me in de wisselzone en aanschouwde de tegenstand, ik wist meteen hoe laat het was… Ik zei toen tegen Nathalie “er gaat hier gevlogen worden” dit zonder mezelf gerekend. Ondertussen was ik Wannes ook tegen het lijf gelopen en keuvelden we nog eventjes tot net voor de start. Elk ging zijn eigen startbox binnen volgens de geschatte zwemtijd en dan was het met wat stress afwachten tot het startschot. Ik kreeg nog snel een glimp van mijn vader, vrouwtje en mijn zoon Nelles die al uit volle borst aan het roepen was KOMAAN PAPA!
Het startschot luidde en om de 5 seconden vertrokken er vijf atleten, we waren vertrokken. Ik had me voorgenomen om niet te enthousiast te starten en gewoon luisteren naar mijn lichaam. Ik haalde al vrij snel de ene zwemmer na de andere in zonder me te forceren, vooral denkend, lange slagen, lange slagen, efficiënt met de krachten omgaan, waarvoor dank coach! Iets over halfweg moest ik me even herpakken, ik had wat liggen worstelen tijdens het keerpunt en dit kostte me wat krachten. Ik kwam terug in mijn ritme en verliet het water richting de wisselzone met een zwemtijd van 27min07, wat een goede start was!
Na een iets matige wissel sprong ik de fiets op, het regende toen al en de wind had daar ook vrij spel in de open vlaktes. De eerste 20km moest ik er nog wat inkomen en vooral de stress uit mijn benen fietsen, een vlakke aanloop zat er ook niet echt in we hadden het genoegen om al meteen bergop te fietsen op zogezegd een helling zonder naam. Enkele kilometers verder begon ik lichtjes onder stoom te komen en al boksend door de hevige wind en regen kwam ik aan de markt richting DE MUUR. Al vrij vroeg begon ik op een klein verzet te rijden en op souplesse de kasseien op thv de markt richting muur. Dit ging zeer vlot, ik was zelfs aan het zwaaien naar de mensen op terras, halverwege kwam ik Nelles, Nathalie en mijn pa tegen en die zagen al genoeg aan mijn blik! De muur = kinderspel, dat bleek ook zo, ook al lagen de kasseien er glad bij, ik kon blijven gaan, zelfs na de 2e passage op de muur! Daar kon ik het verschil maken zonder al te veel moeite te doen. Het fietsonderdeel kwam stilaan ten einde en ik begon me voor te bereiden op het loopnummer, mijn favoriete onderdeel.
Totaal geen besef op welke positie ik me begaf startte ik aan het lopen. De benen voelden goed aan, maar was niet van plan mij op te blazen. Uit nieuwsgierigheid keek ik de eerste kilometer naar mijn tijd en die gaf aan 3.46min/km inclusief al een pittige beklimming achter de kiezen. Ik verschoot, want het ging moeiteloos. We hadden het genoegen om drie looprondes van 7 kilometer te doen, maw al de hellingen kregen we drie keer voorgeschoteld! Het publiek was massaal aanwezig op de markt en omstreken, wat een leuke sfeer gaf. Elke ronde moesten we over een atletiekpiste en daar had ik telkens een ijkpunt met de tegenstand, wel nog niet wetende welke plaats, maar ik wist wel dat het niet slecht was. Ik had geen verval tijdens het loopnummer, eigenlijk de gehele wedstrijd niet en deed dit zo tot aan de finishlijn… Eens die in zicht kwam was ik zodanig gefocust op de meet en genietend van het moment dat ik zelfs Nelles, Nathalie en mijn pa voorbij liep zonder te zien!
Ik was enorm tevreden over het gevoel, los van de plaats, want dat wist ik toen nog niet! Dit ben ik pas te weten gekomen op aanraden van Nathalie en mijn pa om even te checken… Toen de bevoegde personen me het heugelijke nieuws vertelden kon ik het niet echt geloven, wantrouwig dat ik was wachtte ik nog even af en bekeek ik het online eens, waar de bevestiging kwam: 23e plaats algemeen, waarvan 15 profs voorafgaand en 3e in mijn leeftijdscategorie M30 met een eindtijd van 4u27

Mijn eerste podium was binnen, dit kwam totaal onverwacht, ik zakte niet af naar Geraardsbergen met ambitie en sta ook niet getraind op deze afstand. Met een grote glimlach wachtte ik af tot de ceremonie ’s avonds waar we gehuldigd werden en genoten van een kleine show. Na het einde van dit alles kwam als kers op de taart nog de mededeling dat de eerste 6 atleten van elke leeftijdscategorie aan The Championship mogen deelnemen. Dit is een gelijkaardige wedstrijdformule zoals WK Ironman waar alleen kan aan deelgenomen worden dmv kwalificatie.

Ik wil nog een dankwoordje plaatsen naar mijn vrouwtje Nathalie want zonder haar is dit niet mogelijk en ook naar mijn coach Dominic De Caluwé, bedankt!!!
Endurance Team AdApp, volgend jaar zal ik onze kleuren vertegenwoordigen in Slovakije…The Championship!

Tijden:
Zwemmen 27min07sec
Fietsen 2u34min58sec
Lopen 1u20min57sec
Eindtijd inclusief wissels 4u27min09sec

Reacties

Reactie toevoegen